jorge-luis-borgesՄենք սիրում ենք այն, ինչ երբեք չենք իմանա, այն, ինչը կորսված է.
Թաղամասերը, որ արվարձաններ են եղել,
Հնությունները, որոնք մեզ հիասթափեցնելու ուժ չունեն արդեն,
քանզի դառել են փայլուն առասպելներ,
Շոպենհաուերի վեց հատորները,
որոնք միշտ կիսատ ընթերցված կմնան,
Դոն Քիշոտի երկրորդ մասը՝ հիշողությամբ, չբացելով,
Արեւելքը, որն անկասկած գոյություն չունի աֆղանացու,
պարսիկի ու թուրքի համար,
Մեր նախնիներին, ում հետ քառորդ ժամ անգամ
չէինք կարողանա խոսել,
Հիշողության փոփոխուն պատկերները՝
մոռացումից հյուսված,
Լեզուները, որոնք մենք հազիվ ենք հասկանում,
Լատիներեն կամ սաքսոներեն բանաստեղծությունը,
որ կրկնում ենք սովորույթով,
Ընկերներին՝ անկարող դավաճանելու մեզ,
որովհետեւ մեռած են արդեն,
Շեքսպիրի անսահման անունը,
Կնոջը, ով մեր կողքին էր, իսկ հիմա այնքան հեռու,
Շախմատն ու հանրահաշիվը, որոնք ես չգիտեմ:

Ըստ Գրանիշի

About these ads