• Ես իմ մասին
Այսօր էլ ուժեղ անձրեւում է, ճիշտ այն օրվա նման, երբ ծնողներս տոպրակները լցրեցին իմ բոլոր խաղալիքներն ու տարան: Լացում էի, ինձ պատեպատ տալիս… Այ թե նորից գային այդ օրերը…
90-ականների կեսերին` ինչպես հիմա ընդունված է ասել` մութ ու ցուրտ տարիներին, ծնողներս ու քավորիս ընտանիքը միասին մի մանկական թատրոն ստեղծեցին առաջին մասիվում վարձակալած մի նկուղային հարկում ու հանգստյան օրերին անվճար ներկայացումներ էին տալիս տարածքի երեխաների համար: Ես առաջին իսկ օրերից ատում էի այդ նկուղը…“ինչ թատրոն է, որ իմ խախալիքներով պիտի զբաղեցնեն երեխաներին, ինչու են հատկապես տանում իմ ծերուկի նկարը(“Կորած հեթիաթը” մուլտի ծերուկն էր)?”
Ես իմ 6-7 տարեկանում ծնողներիցս կոմպենսացիա էի պահանջում կորստիս համար ու անվերջ փող ուզում: Մի օր էլ մայրս ջղայնացավ ու ասաց, որ “հերիք է էլի, փող չենք տպում”: Բայց մանկականս գիտակցության մեջ պապին հո տպում էր…
Պապիի սենյակում ես հանգիստ ելումուտ էին անում անգամ այն ժամանակ, երբ ինքը տպագրական մեքենայի առաջ գրում էր իր գրքի ամենակարեւոր մասերն ու սխալների պատճառով նորից տպում: Ու ես ընդհանտում էի պապիին, հարցնում, թե “դու էսքան տպում ես, ինչու մենք փող չունենք”: Բայց միայն պապին էր գտել ինձ “խախաղեցնելու” լավագույն ձեւը. թույլ էր տալիս ձեռքերս յուղաներկերի մեջ մտցնեմ ու քսեմ աջ ու ձախ` մենակ ոչ իր “ամենակարեւորներին” (պապին ինքն էր անում իր գրքերի նկարազարդումները), բայց դե սրանց էլ էի հաջողացնում հասնել:
Ու այսպես էի ես մեծանում, հետո քրոջս ու եղբորս նման փոքրիկ դերեր էի վերցնում թատրոնում` տիկնիկները պտտեցնելիս… Ու ոչ ոք չէր հարցնում, թե ինչով է ապրում սեփական տունը Բաքվից փախստականներին անվերադարձ տված, ԽՍՀՄ պետական թոշակից հրաժարված ու սկզբունքորեն “լեվի լույս չքաշող” այս ընտանիքը: Ամեն ինչ առանց այն էլ պարզ էր…
Երեկոյան, երբ մուտքի բոլոր հարեւանները մեր տանն էին` տատիիս “պեռաշկիները” ուտելու էին գալիս, բեմադրում էինք նրանց համար ներկայացումները: Թատրոնով էին ապրում…
Վերջին մարտմեկյան դեպքերից հետո այլեւս օրինաչափ չէ “ինչու այնտեղ չես”-ը, (միշտ պարտքս եմ համարել կիզակետում լինել) ու ծնողներս ինձ մահվան սպառնալիքով համոզում են այլեւս չմտածել ու գործել այնպես, ինչպես իրենք են դաստիրարակել: Որովհետեւ հիմա գավառական Երեւանում այլեւս չափանիշ է ստոր ու քծնվող օրերը “հիմա լավ ենք ապրում, կալբաս ենք ուտում”-ը: Չափանիշտ մի փոր հացն է: Որովհետեւ այստեղ մրցավազքում էշը հաղթում է ձիուն. դե դատավորը համագյուղացի է: Որովհետեւ ես այստեղ ինձ այլեւս յուրային չեմ զգում ու մտքովս անցնում է անգամ աղբ գցել գետնին…
—
Մեր` Մերի Փոփենսի թատրոնը մի մութ գիշեր իր գործունեության 2-րդ տարում թալանեցին: Չգիտեմ` ծերուկի նկարը տարան, թե չէ, կամ իրենց պետք էր արդյոք թալանել այդ թատրոնը. ես այնտեղ էլ չգնացի… Քավորս էլ ընտանիքով Ամերիկա մշտական բնակության տեղափոխվեց…Ընտանիքս բնավ լավատես շարունակում եմ երգեր, թեեւ այս դեպքում երգը երգված էր: Դեռ նոր մտահղացումներ ունեին…
Անուրջների, ուժի ու գոհության ժամանակներ…Լինել անբիծ, լինել վսեմ, հավատալ մարդկանց անկեղծության…
Մի տարի առաջ էր /Monday, March 31, 2008 at 2:02pm/
30 Comments »
Leave a comment
-
Author
-
-
7or Blog- «Չորրորդ իշխանություն» թերթն այլևս լույս չի տեսնի… November 10, 2009«Հաջորդ որոշումը պետք է լինի, որ Շողերը թերթ չտպագրի։ Դա՛ է իրենց ասածը։ Բայց Շողերը թերթ տպելո՛ւ է։ Իմ ասածն էլ սա՛ է,- «7օր»-ին փոխանցել է «Չորրոդ իշխանություն» թերթի գլխավոր խմբագիր Շողեր Մաթևոսյանը,- նրանք իրենց ֆինանսական վեճը տարել են արդեն քաղաքական հարթություն։ Իրենք իրավունք չունեին արգելել տպագրել «Չորրորդ իշխանությունը»։ Նշենք, որ նոյեմբերի 10-ից […]Շուշան Հարությունյան
- Խոզի գրիպը եկավ Հայաստան… November 9, 2009Հայաստանում արձանագրվել է խոզի գիպի (H1N1) վիրուսի 3 կասկածելի դեպք։ «7օր»-ի հետ զրույցում Հայաստանի առողջապահության նախարարի օգնական Շուշան Հունանյանն ասել է, որ այդ երեք դեպքն էլ համարվում են կասկածելի, քանի դեռ Անգլիայում գտնվող ռեֆերենտ լաբորատորիայից հաստատող պատասխան չի եկել։ Նրա խոսքերով՝ կասկածելի հիվանդների նկատմամբ կատարվել են կանխարգելիչ բոլոր միջ […]Շուշան Հարությունյան
- Այսօր Բեռլինի պատի անկման 20–ամյակն է November 9, 2009Նոյեմբերի 9-ին Գերմանիայում նշվում է Բեռլինի պատի անկման 20-ամյակը։ 1989թ. նոյեմբերի 9-ին, ժ.19:34, ԳԴՀ կառավարության ներկայացուցիչ Գյունտեր Շաբովսկին ուղիղ եթերում հայտարարեց, որ հաջորդ օրվանից ԳԴՀ բնակիչները կարող են անարգել արտոնագիր ստանալ՝ Արևմտյան Բեռլին և Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն այցելելու համար, սակայն չսպասելով այդ օրվան՝ հարյուր հազարավ […]Շուշան Հարությունյան
- «Հայաստանը փոփոխությունների շեմի՞ն» November 7, 2009Բանախոսներ՝ պատմական գիտությունների թեկնածու Հովհաննես Հովհաննիսյան և «Համագործակցություն հանուն ժողովրդավարության» կենտրոնի նախագահ Ստեփան Դանիելյան -Ինչպե՞ս կբնութագրեք այսօրվա քաղաքական ու հասարակական մթնոլորտը։ Հովհաննես Հովհաննիսյան -Միշտ ներկա իրավիճակը գնահատելու կամ բնորոշելու համար համեմատականներ ես անցկացնում նախորդ իրավիճակների հետ։ Սովորաբար ընդ […]Շուշան Հարությունյան
- Ավարտվել է երիտասարդ ակտիվիստ Մարիամ Սուխուդյանին առաջադրված մեղադրանքի նախաքննությունը November 6, 2009Երիտասարդ ակտիվիստ Մարիամ Սուխուդյանին առաջադրված մեղադրանքը չի դադարում մնալ հանրային ուշադրության կենտրոնում։ Լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ Սուխուդյանի փաստաբան Նոնա Գալստյանը տեղեկացրել է, որ առաջադրված մեղադրանքի նախաքննությունն արդեն ավարտվել է։ «Հիմա գործին ծանոթանալու համար մեզ 15-օրյա ժամկետ է տրվել։ Մենք պետք է ներկայացնենք միջնրոդություններ, եթ […]Շուշան Հարությունյան
- Հայաստանի ապագան թվերով November 6, 2009ՀՀ-ի տարածքում 2009թ. հունվար-սեպտեմբեր ամիսներին արձանագրվել է 32072 ծնունդ, ինչը հավասարվել է 2001թ. ծնունդների տարեկան քանակին։ 2008թ. նույն ժամանակաշրջանում գրանցվել էր 29770 ծնունդ, ինչը 2009թ. հետ համեմատած՝ 7,7%-ով քիչ է։ Մահացածների թիվը 2008թ. կազմել է 20502, իսկ 2009-ին՝ 20556։ 2009թ. հունվար-սեպտեմբերին արձանագրվել է մեռելածնության 616 դեպք 2008թ. […]Շուշան Հարությունյան
- Օրվա ծաղրանկարը. Պետական բյուջեի լույսն ու ստվերը November 5, 2009 Շուշան Հարությունյան
- Գիտե՞ք՝մեզ կոտորել են, …եկե՛ք իմ հետ կինո November 5, 2009Հայ-թուրքական ներկա գործընթացին ի նպաստ իրականացվող քարոզչության շրջանակներում օգտագործվող հնարները կարելի է դասակարգել մի քանի կետերով: ա.Ուղիղ կեղծիք: Օրինակ՝ «առանց նախապայմանների հարաբերությունների հաստատում» թեզը, որը ներշնչվում է այդպիսի ձևակերպումների մեջ չխորացող բնակչությանը, պատկանում է ուղղակի կեղծիքների շարքին: Արձանագրությունների հրապարակումից ի […]Շուշան Հարությունյան
- Հայաստանում պաշտոնապես 74 կուսակցություն և 5206 հ/կ է գրանցված November 4, 20092009թ. նոյեմբերի 4-ի դրությամբ ՀՀ-ում պաշտոնապես 74 կուսակցություն կա գրանցված։ Այս մասին «7օր»-ին ասել է ՀՀ ԱՆ աշխատակազմի իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության հասարակական միավորումների, ոչ առևտրային իրավաբանական անձանց միությունների գրանցման և լրատվության միջոցների հաշվառման բաժնի պետ Էդիկ Մարգարյանը։ Արդարադատության նախարարությունում պաշտոն […]Շուշան Հարությունյան
- ՀՀ ԱԽՔ Արթուր Բաղդասարյանը Գյումրու պատվավոր քաղաքացի՞ November 4, 2009Նոյեմբերի 7-ին տեղի է ունենալու Գյումրու քաղաքի օրը, որը զուգորդվելու է տոնակատարություններով: Այդ օրը, ըստ «7օր»-ի իրազեկ աղբյուրների, Գյումրու պատվավոր քաղաքացու կոչում է շնորհվելու ՀՀ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար, ՕԵԿ նախագահ Արթուր Բաղդասարյանին: Ըստ նույն աղբյուրի՝ որոշումն արդեն կայացվել է, և նույնիսկ պատվիրվել է համապատասխան հուշամեդալը: Թե Գյումրո […]Շուշան Հարությունյան
- «Չորրորդ իշխանություն» թերթն այլևս լույս չի տեսնի… November 10, 2009
blansh
Metsacir, Shushan jan.
lav blog e, abres, A1 blogn al lav e, manavant mardi 1 en hedo shad bedk yeghav, miyayn te aveli shud yete update enes nor nyuterov ays bloge lav gella, hajoghutyun
Vartan
Շուշան ջան առաջին եմ անգամ եմ քո մոտ մտնում ու դեռ կարծիք չեմ ուզում հայտնեմ (ու միաժամանակ կողքից էլ ինձ անընդհատ բզում եմ, որ խորհուրդ էլ չտամ )):): Միայն կասեմ, որ մթնոլորտը (հատկապես վերջին post-երը) ինձ շատ ծանոթ ա ու հասկանալի… Ես փորձում եմ ելք գտնել:
Ամեն դեպքում խելացի աղջիկ ես, չնայած, որ քեզ հայրենասեր ես համարում
Բարեւ Շուշան,ես քեզ կարծես տեսել եմ էսօր պետհամալսարանի դիմաց: Պարզվում ա դու կարգին սիրուն աղջիկ ես: Ես քո տեղը լինեի մոդել կաշխատեի, ոչ թե բլոգ-թերթ գրեի: Կներես, չեմ ուզում նեղացնել քեզ գրածովս, չեմ ասում թե խելացի չես,բայց ֆեյսբուքի նկարով հիշում էի, իրականում էլ տեսա ու համոզվեցի, որ կարգին սիրուն աղջիկ ես ու բեմերում քեզ ավելի լավ կհասկանային ու կընդունեին, քան ստեղ:
UZUMEM BLOGER DARNAM KSOVORECNES???
SHAT LAV BLOGA,SHARUNAKIR NUYN KERP…….
Շնորհակալ եմ մեկնաբանությունների համար,ապրեք… YAN-ին ուզում եմ 2 խորհուրդ տալ… առաջին` մի երկու փնտրտուք անել համացանցում բլոգային պլատֆորմների վերաբերյալ, երկրորդ` պարզապես վերցնել ու բլոգ վարել… եթե կոնկրետ բան չես հասկանում, ուրախ կլինեմ օգնել, գրեք blansh@web.am
voxjuyn Sushan , karcem espes en qez anvanum . ayo ? indzel dur ekav es blog@ .. lavna u shat hetaqrqirtexekuytnerov harust … molodec ! kuzei aveli motic shbvel yev inchu che nayev xndrel qez ` indz xorhurd tal , unem harcer kapavac blog stexcelu het, de andznakan , bayc miayn te glux chem ahnum te estex inch@ vonca linum .
)))
Apres.
Արդեն գիշերվա հազարնա, իսկ ես դեռ նստած քո նյութերն եմ կարդում…
Ձեռագիրդ սիրեցի , Բլա’նշ
Իսկ քեզ հետաքրքիր չէ՞ «Ուրիշները քո մասին» թեման:
http://www.akumb.am/showthread.php?p=1513177#post1513177
Կարդա Moon-ի գրածը: Ինչ-որ դուրս չի գալիս այդ կարգի սև PR-ը:
Հայկ ջան եթե ամենասկզբից կարդաս ամբողջ քննարկումը, կհասկանաս որ սխալ հետևություն ես կազմել։ Ես էնտեղ մերոնց պաշտպանում եմ, որովհետև մենակ իրանք են, որ մասնագիտական կրթություն ունեն։
Կխնդրեի միշտ ուշադիր կարդալ լինքեր դնելուց առաջ։
Շուշոն իմ կուրսեցին ա ու լավ ընկերուհին։)))
Քո սխալ ընկալած լինքի պատճառով մարդիկ ինձ մասին ինչ ասես չմտածեցին։
Խնդրում եմ մյուս անգամ զգուշավոր լինել։
Իհարկե հետաքրքիր է, շնորհակալ եմ Hayk ջան, կարդացել եմ։ Պատահական աչքիս ընկավ, դե Լուսինեն Պառավյան՝ Մունը, իմ համակուրսեցին է, հարցրի՝ ինչ ի նկատի ուներ էդ գրածով, ասաց, որ ոչ մի դեպքում ոչ մի բացասական երանգ չկար մեջը։ Հավատացի, ես իմ… Էսպես
Շուշ ջա՞ն, էս ինչ մի քննարկում ա ստեղ եղել իմ մասին, ինչ ասես չեք սարքել ինձ, լօլ, անգամ նախանձ։
Լսի Շուշ, թարսի պես ինետս մեռածոտ ա ու նորմալ չի բացում ակումբի էջը։ Սա էն հին պատմությու՞նն է, որ հարցրել էիր, որ բոլորդ սխալ էինք հասկացել։
Եթե դա է, խորհուրդ կտամ Հայկին սկզբից թեման կարդալ, նոր հետևություններ անել, որովհետև ես տեղ պաշտպանում եմ քեզ ու Արմանին ակումբցիների քննադատությունից։
Չգիտեմ…. եթե արդեն այդ տարիքից «ոչ մի դեպքում ոչ մի բացասական երանգ»-ով նման ձևով են արտահայտվում լրագրողների, մանավանդ համակուսեցիների մասին, մի քիչ մտածելու տեղիք է տալիս՝ իսկ մի 10 կամ 20 տարի հետո արանց «ոչ մի դեպքում ոչ մի բացասական երանգ»-ի ի՞նչ են գրելու միմյանց մասին մեր գրչի վարպետները:
Ձեր բնագավառում ընդհանրապես կա՞ պրոֆեսիոնալ էթիկա: Թե՞ ով ում մասին ինչ ուզում ասում է, հետո էլ անձամբ տեսնելով արդարանում, թե ոչ մի վատ միտք չուներ
Էթիկական կանոնագիր ու ընդունելի–անընդունելի լրատվամիջոցն է իր համար սահմանում ու դա կամ թղթի վրա գրում, բոլոր աշխատակիցներին ստորագրել տալիս կամ չտալիս։ Կամ մամուլի ակումներն ու միություններն են դաշտի օրենսդրական կամ էթիկական կարգավորումների նախաձեռնություններով հանդես գալիս կամ էլ միջազգային լրագրողական կազմակերպությունների հետ համագործակցության համար ընդունում ես իրենց չափորոշիչները։ Կարճ ասած՝ երկար պատմություն է, լրագրողական մի ամբողջ դասընթաց, մասնագիտական ուղղվածություն, որ բոլորս անցնում ենք համալսարանում եւ քննություն հանձնում…
Սակայն…/պաթետիկ ստացվեց, չէ՞ գրածս սակայնը/ Հայաստանի պարագայում 2–3 պարբերական էթիկական կանոնագիր ունեն ու մեկ էլ 2 տարի առաջ ԵՄԱ նախաձեռնությամբ լրատվամիջոցների ղեկավարները հավաքվեցին Ծաղկաձորում, կերան, խմեցին ու որոշեցին մի հայտարարության տակ ստորագրել, որ իրար չեն քարկոծելու ու իրար վրա ցեխ չեն շպրտելու։
Ե.Գ. Մեր մեջ ասած՝ պարզ մասնագիտական սոլիդարություն ա պետք… Ի վերջո, եթե վիրավորում են լրագրությունը, վիրավորում են եւ քեզ… Թե չէ, առհասարակ՝ “սաղ ուրախ, չաղ ու բախտավոր”:)))))
Բլանշ ջան ես Մուուն-ին ել եմ լավ ճանաչում, նույնիսկ անձամբ գիտեմ նրա ընտանիքի բոլոր անդամներին, շատ հաճախ էլ շփվում եմ նրանց հետ, ուղղակի ինձ համար զարմանալի էր որ մեր ապագա լրագրողները իրենց գործունեության հենց սկզբից սկսում են նման ձևով խոսել իրեցն կոլեգաների մասին: Ես լրագրությունից հեռու մարդ եմ, բայց ես միշտ կարծել եմ, որ առաջին ամենակերևոր պայմաններից մեկը լրագրությամբ զբաղվելու դա օբյեկտիվությունն է: Այսինքն գրիր այն, ինչ կա, իսկ քո սուբյեկտիվ կարծիքը հասարակության վզին փաթաթել չի կարելի:
Երևի իսկապես էտ քո ասած սոլիդարության պակաս կա ձեր՝ լրագրողների մոտ, բայց ես խիստ կասկածում եմ որ օրինակ տղա լրագրողները իրենց թույլ կտային նման կերպ արտահայտվել իրենց տղա կոլեգաների մասին: Կյանքն է ցույց տալիս որ տղամարդկանց մեջ դեռ մնացել է մի քիչ սոլիդարություն, իսկ կանանց մոտ դա ինչպես չի եղել դարեր ի վեր, այնպես էլ չկա: Դրա համար էլ իրար հասցեի ինչ ասես ասում են, հետո շարունակում ընկերություն անել: Դա ոչ միայն լրագրության մեջ է այդպես, այլ կյանքում էլ: Չէ՞….
Բլանշ ջան քեզ ու այս բլոգը կարդացողներին մի խնդրանք ունեմ: Հիմա մենք Ակադեմիական ու պրոֆեսիոնալ բլոգինգի ամառային դպրոցի համար լոգո ենք ուզում ընտրել, http://thearmenia.com/?p=220 հասցեում 6 տարբերակ տեղադրված են: Կխնդրեի նաև ձեր կարծիքը արտահայտեիք, թե որն է առավել համար: Դրանք դեռ էսքիզներ են, կարելի է ձևափոխել, այնպես որ պատրաստ ենք ցանկացած առաջարկի:
Հայկ ես ձեզ չեմ ճանաչում, բայց համակարծիք եմ, որ տղամարդկանց մեջ սոլիդարությունը ավելի բարձր մակարդակի վրա է գտնվում:Ես Շուշանին չորս ամիս է ինչ ճանաչում եմ, բայց ինձ թվում է, որ երկար ժամանակ գիտեմ, որովհետև մենք շատ հարցերի շուրջ միանման ենք մտածում:Իսկ ինչ վերաբերվում է Մուունին, որպես` մարդ և որպես` լրագրող ընդհանրապես չգիտեմ, և նրա գրած հոդվածներն էլ չեմ կարդացել: Իսկ, եթե Շուշանին քննադատում է, ապա այստեղ ակընհայտ երևում է, որ խոսում է նախանձը: Նա երևի շատ լավ տեսնում է Շուշանի առավելությունը որպես` լավ լրագրողի իր համեմատ: Իսկ սոլիդար աղջիկներ և կանայք էլ կան, բայց նրանք շատ քիչ տոկոս են կազմում: Ինձ թվում է, որ դա ավելի շատ մարդու տեսակից է գալիս:
Կարծում եմ՝ տարբերակել պետք չէ, տղամարդիկ են ավելի սոլիդար, թե կանայք։ Ամեն ինչ շատ անհատական է… Ու մեր լրագրության ոլորտում իրոք էթիկայի/ու ոչ միայն/ խնդիր կա, բայց… Ամեն դեպքում պետք չէ անհատականացնել զրույցը։ Լուսը հրաշալի աղջիկ է ու հուսով եմ նաեւ լավ լրագրող կդառնա։
Hayk ջան, լոգոյի մասին կարծեմ ֆեյսբուքներում ասել եմ, առաջիկայում նորից կգրեմ։ Ապրեք, որ էսպես ոգեւորված եք թրեյնինգով, լավ է…
Ե.Գ. Հաճելի հանգստյան օրեր եմ մաղթում…
Համենայն դեպս ամբողջ մարդկության պատմությունն է հաստատում տղամարդկանց սոլիդարության մասին Շուշան ջան:
)
Ida-ին էլ ասեմ, կարող ենք նաև ծանոթանալ, այցելիր haykmelkonyan.wordpress.com իմ բլոգ և կտեսնես
Ժողովուրդ, մեր էս խոսակցությունը ինձ բլոգային նյութի մի գաղափար տվեց, գրեցի իմ նոր բլոգում։ http://www.7or.am/blog/?p=61 Չգիտեմ, խիստ սուբյեկտիվ է ստացվել, ամեն դեպքում շատ կուզեի իմանալ ձեր կարծիքը էդ ամենի մասին։
Baev subektiv hreshtak: Kardaci, lavn er. duxd der heriqum a ases inch asum es. Tes champi kesin chposhmanes…
Իմ սրտն էլ է խառնում քաղաքականությունից: Սիրտս խառնում է նաև ArinBerd-ի նման թույլ տղամարդկանցից, որոնց թվում է, որ կարող են ահաբեկել մի հրաշալի աղջկա, որը ընդամենը գրում է այն ինչը հուզում է շատ շատերիս: Սա ոչ, թե բոքսի ռինգ է, այլ ընդամենը ազատ արտահայտվելու, և կարծիքներ փոխանակելու դաշտ: Ինչ է նշանակում, դուխտ հերիքում է? Այստեղ փողոց չէ: Ինքը թող իր նմաների հետ այդ ձևով խոսի:
Շուշ ինչի համար ես թողել այս վերջին գրությունը? Խորհուրդ կտաի ջնջել այն:
Ճիշտն ասած նոր-նոր եմ ինձ համար բացահայտում ԲԼՈԳ կոչվածը. չգիտեմ էլ ինչեր կգտնեմ իմ որոնումներում, ուղղակի մեղմ ասած հիացած եմ, չէի սպասում որ կգտնեմ նման դատողություններով ու նման մտածելակերպով ՄԵՐ ՕՐՅԱ ԿԻՆ ԱՐԱՐԱԾ, ապրես….
Երբ սիրավառ և հիացիկ կնայես դուն
Գարնան շքեղ ծաղիկներուն ու ծառերուն
Հիշիր որ նախ քեզնից առաջ այնտեղ եղա
Եվ աչքերիս լույսը պայծառ հող է հիմա…
Երբ կգրկես թևերիդ մեջ դու հեշտագին
Լուսամարմին և վարսագեղ սիրո հոգին
Հիշիր որ նախ այդ արբեցման ես տիրացա
Եվ ձեռքերիս ցոլքը վճիտ հող է հիմա…
Lyrics by Arthur Meschyan
P.S. պարզապես նյութիդ տրամադրությանը համահունչ
Годы во мраке идут, ваша смертная мука моею кровавою стала,
И во вселенной терзаний моих ваши слезы упали дождем в сердце мне.
Ваши рыдания ветрами смерти врывались – и ствани мне в доме срывали;
Кости отцов ваших в страшном лесу – я стенал там, стенал…
by SIAMANTO
P.S. պարզապես …
Что я пережил, что я узнал,
Пролистав все книги, обширив все углы
Бсе это-за этой дверью. Открыть ее для тебя.
Что я пережил, что я узнал,
Уставший до смерти я стою в одиночестве.
Ты будешь рядом? Ведь я жду только тебя.
Или ты тоже непрощенная?
Մեր տրամադրությանը համահունչ…
Hetaqrqir er… Mtacelu hamar hatkapes… Shat harcerov inqs el unem vorosh baner grac, kisum em karciqnericd shatery)))