Հայաստանի սեքսի կուսակցություն. տալ քաղաքացիներին ավելին

Հերթական լրագրողական դասընթացը ինձ բերեց այն մտքերին, որ լրագրության հանճարը “սեքսի”/որպես “այդպիսին”/ մասին ցանկացած տեքստից ավելի հետաքրքիր տեքստ գրելն է: Էդ շնորհքը չունես, գոնե պիտի վերնագիրներումդ մեկ-մեկ “սեքս” բառը գրես, դե ռեյտինգ կա, բան կա, թե չէ նյութդ չեն կարդա/էսպես անգամ պուլիցերյանի ճանապարհին/: Շեքսպիրյան` բոլորիս նյարդերը կերած հարցադրման ճիշտ նույն տեքստն է գալիս մտքիս. lինել, թե չլինել լրագրող … միթե՞ սա խնդիր է: Փաստորեն նյութս շատ կարդան` լրագրող եմ, եթե սեքս գրեմ, նյուս շատ կկարդան. Էսքանը եւ վերջ…

Ուրեմն իզուր եմ 4 տարի բակալավրիատում ու նախատեսում եմ դեռ մագիստրատուրա, ով գիտիի, գուցե PhD/-ում գնացել-եկել, բոլոր հնարավոր տարբեր թեմաների լուսաբանման դասընթացներին ինչքան ուժ ունեմ/իսկ ես կարգին ուժեղ եմ նման հարցերում/ մասնակցել, հազար ու մի թերթում գրել, հազար ու մի պրոյեկտում գրել/մի տեղ լավ հոնորար ստացել, մի տեղ անգամ չեմ էլ զանգել իմանալու` փող տալու են, թե չէ/, որ վերջում մեկը բռնի իր նյութի վերնագրում “սեքս” գրի ու… գնա լրագրող ջան, կորի քո մասնագիտական էթիկական վերին գաղափարով: Օ ժամանակներ, օ սեքս…

Մտածում եմ, նույն տրամաբանությունը կարող է գործել բոլոր ոլորտների համար, հը Ասենք օրինակ` ՀՍԿ/Հայաստանի սեքսի կուսակցություն/ իր հանճարեղ կարգախոսով, ասենք` “Տալ քաղաքացիներին ավելին” կամ “Ամեն հայի կուսակցություն” կամ “Զբաղվիր, մենք տեր ենք” կամ էլ “Հետդ տուն տար”: Չնայած էս ինտերետի դարում էլ ում պիտի զարմացնես քո կարգախոսներով: Բոլոր տեղերում սեքսի մասին ստանդարտ “do it yourself”-ն է պտտվում, բայց դե այս վերջինը ազգ չի փրկի, կուսակցության գաղափարախոսական հենք չի լինի, բա ցեղակրոնադավաճանությունը, բա հայի “ազգային-ազատագրական” մեքենան… Լավ, հեռու չգնանք, մեր էս կուսակցությունը խորհրդարանական ընտրություններին համամասնականով կմասնակցի ու հանրահավաքներ կանի` մեծ պաստառներին գրելով, թե “Սեքսը կփրկի քեզ” կամ “Սեքս… առաջ”:

Անկասկած, հասարակության “մտավորական” զանգվածը հանկարծ գլուխ կբարձրացնի ու ստորագրահավաքով հարցը կբողոքարկի ընդհուպ մինչեւ եվրոպական դատարանում` ազգային ավանդույթները եւ իրենց “ազգային-ազատագրական” մեքենական ինքնասիրությունը վիրավորելու համար: Խորհրդարանական ավանդույթները չխախտելու համար ընդդիմադիր ճակատ էլ կբացվի ու սրանք էլ “ասենք ՈՉ սեքսին, փրկենք մեր երկիրը բազմանալուց” ակցիա կանեն: Բայց դե հիմա սեւ PR-ն էլ ա PR, սեւ սեքսն էլ հո սեքս ա…

Ու թեեւ էլի ավանդական, ազգային ազատագրական ընտրակեղծիքներով, կուսակցության կամավորականների եւ երիտասարդական թեւի առանձնակի դաժանությաբ նվիրումի ու դրանից բխող գործողությունների արդյունքում, էս կուսակցությունը խորհրդարան կմտնի` կազմելով խորհրդարանական ակտիվի զգալի մասը ու կուսակցության ակտիվիստենրը նոր օրենքի նախագիծ կկազմեն. “Սեքսի ու հարակից իրավունքների մասին” վերնագրով: Ու առաջին ընթերցմամբ օրինագիծը կընդունվի ու օրենքիս մի-մի օրինակ կուղարկվի պետական հիմնարկներ`քաղծառայողների վերապատրաստման դասընթացների 2 ամյա տեսական եւ գործնական դասընթացների համար:

Ու մինչ Եվրոպայում գենդեր-հավասարություն, ֆլան-ֆստան, Հայասանը համաշխարհային հանրություն կներխուժի որպես սեքսի գերտերություն ու Հայաստան վերապատրաստման կգան եվրոպական միության բոլոր անդամ պետությունների պետական կառավարման համակարգի կարեւոր դեմքերը` հայկական փորձին ծանոթանալու եւ բարեփոխումները իրենց երկրում իրականացնելու նպատակով:

Ու վերջապես հասնում ենք ԿՈՒԼՄԻՆԱՑԻԱՅԻՆ… Գիրք ճանապարհաց. Գլուխ ամփոփիչ, եզրափակիչ դրույթներ… Մի քիչ էլ դիմացեք….

Լրագրության հանճարը`բանասիրական ավարտ մի դուրսպրծուկ, հեռի մեզանից/ գրելով համաշխարհային հասարակության այս կարեւորագույն ձեւքբերման ճանապարհի մասին եւ հասարակությանը իրազեկ պահելով սեքսին վերաբերվող բարեփոխումներից ու իրենց իրավունքներից, Պուլիցերյան մրցանակ կստնա ու տուն վերադառնալիս ՀՍԿ/Հայաստանի սեքսի կուսակցության/ դրաշները կփողփողան օդանավակայանում ու պետության հեղավարը դիմավորման արարողությանը կհայտատարի, որ այսուհետ Հանրապետության Հրապարակում վերջապես իր տեղը կգտնի էս ազգին պահած ու փայփայած, ամբողջ աշխարհում ճանաչելի դարձրած Սեքսի արձանը: Այս գործընթացը դեռ զարգացումներ էր ունենալու, համայն հայոց սեքսի հիմնադրամ էր դեռ բացվելու, որը գրանտեր էր տալու էր սեքսով զբաղվող հկ-ներին ու դեռ համահայկական սեքսի հիմնադրամ ու սեքսի ազգային խորհուրդ իրենն էր ասելու սեքսի տիեզերական համաժողովին…

Այ էսպիսի բաներ…

Ե.Գ. Պիղատոս լինելը մարդկության պատմության մեջ թատերաբեմում եղած երբեւէ ամենադժվար դերերից է: Համարձակ ասա ինչ ուզում ես` մի օր գլխիդ կգա, դրմբում է ժողովրդական իմաստությունը:

Իսկ ես հոգնած եւ ամենաանկապ տրամադրությամբ “տուսվում եմ” անկապ թեմաներով, որ քիչ հետո նորից անցնեմ իմ առօրեա գործին` էթիկական լրագրության ու գրեմ հասարակության խնդիրներից, մարդկանց ճակատագրերից…

Լսի, մինչեւ վերջ կարդացի՞ր: Եթե հա, ուրեմն էս թրեյնինգները էդքան էլ անօգուտ չէին: Իրոք ուրեմն, “սեքս” բառ օգտագործված տեքստերը ամենամեծ պահանջարկն ունեն ու էքսպերիմենտս ստացվեց: Հաճելի օր եմ մաղթում: Վաղը ընտրություններ են. սեքսի կուսակցությանը չմոռանաք ձայն տալ )))