Փորը պնդեցնող դեղերն ու հանգուցյալի դագաղը
Ամանորյա տոներից ու հունվարյան քննական շրջանի քաշքշուկից հետո առաջին անգամ մի 15 րոպե հարմարեցրի, որ մի երկու բլոգային գրառում անեմ ըստ վիճակագրության իմ 30-40 ընթերցողի համար: /Անցած տարի ասում էի` 70-80/:
Նախ տոներից հետո դեղատներում “լեվոմիցիտինի”/փորը պնդեցնող դեղամիջոց է/ մասսայական դիֆիցիտից հետո քաղաքի “հասարակական սարցադաշտերի” ու փողոցներում, մայթերում գլխներիս չափ սառցեկույտերի հետ կապված հազարավոր պատմություններից “այս մեկը” ամենասպանիչն է: Իրական դեպք է: Իմ ծանոթներից մեկի ծանոթի տատու թաղմանը, երբ շենքի մուտքի դիմաց` սառույցների վրա հանգուցյալին 3 շրջան պտտեցնելիս են եղել, դագաղը բռնածներից մեկի ոտքը սայթաքել է ու ընկել է սա, մյուս բռնածներն էլ չեն կարողացել պահպանել հավասարակշռությունը… Կարճ ասած` դիակը դագաղից դուրս է ընկել… Ահավոր է… Ոչ էն է լացես, ոչ էլ ծիծաղես…
Հունվարյան քննական շրջանում ընթերցասրահում մինչեւ ուշ գիշեր նստելուց հետո սկսեցի հասկանալ, որ մեղմ ասած սուտ եմ ասում, թե համալսարանը ինձ ոչինչ չի տվել: Վերջին հաշվով լավ լրագրող դառնալու համար Պետհամալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը գուցե ամենալավ «դպրոցը» չէ, բայց ընդհանուր համալսարանական կրթությունը ու 7-8 տեսակ գրականության ու գրականագիտության 5-6 թերթանի գրքերի ցանկն ու դրանց անվերջ-անդադար ընթերցանությունը «լիքը» բան հաստատ տվել է: Անտիկ գրականությունից մինչեւ ժամանակակից արտասահմանյան ու հայկական/սփյուռքահայ էլ/ գրականության բոլոր գործերն հաստատ չեմ մոռանա/կարդալ այս հատվածը պաթոսով/: Էյ գիտի անտիկգրակի դասախոսի հունական «քֆուրները», հայգրակի դասախոսի պատմավեպերի էռոտիկ մասերի բացահայտումն ու հանգամանալից վերլուծությունը ու արտգրակինի մեռելային կանաչ դեմքը:
Ըստ երեւույթի, միայն 4-րդ կուրսում ես հասկանում «համալսարանական կայֆերի», ավտոմատի սուրճի, Սմակի ֆրիի ու «քսեռոքսի տղայի» Էֆեկտը ու ինչքան էլ 4 տարի անընդմեջ ասում ես, որ դու, մեղմ ասած, թքած ունես դասախոսների դրած գնահատականներին ու մնացյալին, բայց վերջում հասկանում ես, որ լավ է, որ լավ ես սովորել ու 5-եր ես ստացել ու, որ հետո նույն այդ դասախոսները քեզ «մեյլեր» են գրում ու քեզ խնդրանքներով դիմում, որ աջ ու ձախ ասում` դու իրենց փայլուն ուսանող ես: էսպես…
Որպես ետգրություն ասեմ, որ հաջորդ երկու փոսթերը կդնեմ IWPR-ի հայ-ադրբեջանական երիտասարդ լրագրողների համար նախատեսված պրոյեկտի նյութերից, որոնք 2008-ի դեկտեմբերին «168 ժամ» թերթի վերջին համարում հատուկ ներդիրով լույս տեսան: Պիտի ասեմ, որ առաջին` հայկական ջազ-ի մասին նյութս գրվել է դեռ 2007-ին: Դե ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով դրանց տպագրությունը անընդհատ հետաձգվում էր եւ էդ ընթացքում ջազ-ի` մեղմ ասած բեխեր նյութի հետ կապված շատ պատմություններ եղան: Հաջորդ` գրականության նյութն էլ, էն չեղավ` ինչ ուզում էի, բայց դե ընդհանուր պատկերացում կազմելու համար վատ չէր, կարծես:
Blansh, du demq es!!!!!!!!!!!!!!!
Free Wallpapers, We Hope You Will Like Them.
es nuynpes hiacac em. !!!!!!!!
esqan@ kardaluc heto, Kareli e erkar mtacel, u hishel usanoxakan tariner@..Ayd ur koran!!!)))