Առավոտյան բացեցի “Ա1+” ու կարդացի` “Դասադուլ է”…
Անմիջապես 2 բան մտքովս անցավ. 1-ը` վերջապես………. տեսնես ովքեր են կազմակերպել, շուտ զանգեմ` տեսնեմ ինչ է պետք, 2-ը` էլի բախտս չբերեց… (քնած էի մնացել ու դասի չհասցրեցի. դե մինչեւ լույս կոմպի առաջ նստելու արդյունքը):
Առհասարակ իմ ասած ”երկրորդ զգացողությունից”` տարօրինակ կորստի, վերջերս հաճախ եմ ունենում: Անցած անգամ էլ կարեւոր ժամանակ “տեղում չէի”: Դասախոսներից մեկը վիրավորել էր կուրսին, թե “սաղ կուրսդ անգրագետ եք, մենակ մի երկուսն են բացառություն” ու ավելի ճոխ բաներ:
Դե քանի որ ամբողջ կուրսը գերադասել էր իրեն այդ երկու գրագետը տեսնել, ոչ մեկը չէր “արտահայտվել”, պարզից պարզը գոնե` կուրսով մի մարդու նման դուրս գալը լսարանից, չէին արել:
Ու ասում եմ, չէ որ բախտ չունեմ: Հենց այդ օրն էլ, թարսի պես, դասի չէի նստել:
Հաջորդ անգամ էս մարդու դասախոսությանը նստեցի ու լավ չեմ արել, խոստովանում եմ, մի երկու անգամ թեթեւ պրովոկացիայի պահեր ստեղծեցի, բայց չգիտեմ տրամադրությունն էր բարձր, թե ինչ, ոչ մի անպատեհ բան թույլ չտվեց:
Բայց ասեմ, երեխեքը մինչեւ հոգու խորքը վիրավորված էին եւ ի վերջո որոշեցին դիմում գրել, որ տվյալ դասախոսի դասախոսությունները չեն ցանկանում լսել “այսինչ” պատճառով: Դիմումն էլ ես հավաքեցի, 56 հոգով տակը ստորագրեցինք: Ու ամեն ինչ պատաստ, սպասում էր ուրբաթ օրվան: Ես էլ ճանապարհին պատմում էին սեմինարի մեկնող երեխեքին, թե ինչ կայֆ ա, երբ փոքրիկ հաղթանակ ես տանում, թույլ չես տալիս “բեսպրիդել” լինի (մի շաբաթով մեկնում էի Հայաստանից դուրս սեմինարի): Բայց վերջը ամենալավն էր…
Հետո պարզվեց, այդ ուրբաթ կուրսի կեսը դասի չէր եկել, կարծելով, որ մի ժամի համար չարժի գալ: Մյուս կեսն էլ կարծել է, թե չեկողները փախել են պատասխանատվությունից` դասի չգալով, դիմումը չեն հանձնել ու գնացել, դասի են նստել, մյուսներն էլ բացկա են ստացել:
Հիմա կասեք տաղտուկ պատմություն է, հա ինչ, ուզում են դասախոսին հանել… Իրականում ուսանողությունը փոքրիկ հաղթանակ չի կարողանում տանի` մի միասնական բան անելով: Շատ բան պետք չի իրար “մեղմ ասած” ծախելու համար…
Լավ, շատ հեռու գնացի… Այն էի ասում, որ բախտս չի բերում ու միշտ կարեւոր պահերին ես ներկա չեմ լինում…
Ի վերջո, կարդացի նյութը: Դասադուլ են անում, որովհետեւ բանասիրականի մասնաշենքում ջեռուցում չկա ու ցուրտ է: Ղեկավարությունը խոսք է տվել, որ վաղը տաք կլինի!!! (ափոսոս այս նշանից հայերեն չկա)
Նոխորդ օրը համալսարանում ասացի, գիտեք, այսօր Սարգիս Տխրունիի Նարեկին են ծեծել նախորդ օրը թռուցիկներ բաժանելու համար, այսինքն քաղաքական ենթատեքստի պատճառով… Հետաքրքրվեցին, թե դա են ուսխորհուրդի Նարեկն է, որ թատրոնի անվճար տոմսեր ա բերում: Ասացի որ չէ: “Տաք պահի, կանցնի”,-կատակեցին:
Categories: